15-12; Boek IV.20.8 - IV.20.11

[8] Personen kunnen en mogen niet kiezen welke regeringsvorm ze het liefst willen hebben. vaak is de huidige vorm een kwestie van omstandigheden. Sowieso hebben regeringsvormen allemaal hun nadelen hebben.  Maar Calvijn heeft toch een voorkeur voor een aristocratie, al dan niet gemengd met een democratie. Dit komt ook voor in de Bijbel waar in de tijd van David het volk Israël ook adel had. Het is onzinnig om de ene vorm te kiezen terwijl men in een andere vorm zit, de wereld wordt in stand gehouden door een ongelijke verdeling van staatsvormen.

[9] Alle regeringsvormen beginnen met een godsdienst, er zijn nooit regeringsambten geweest die hun uitgangspunt niet namen in een religie. Dat leren we van Cicero. Daarom moeten we dus ook niet schamen om ons uitgangspunt voor de regering te nemen in allebei de tafels van de Wet. In de Bijbel zien we ook dat koningen geprezen worden als ze de godsdienst in stand houden. Ook de tweede tafel is belangrijk, er wordt aangespoord om recht en gerechtigheid te betrachten in de samenleving. Ze moeten goede mensen belonen en slechte mensen straffen, iets wat we ook leren uit de werken van de oude Grieken en Romeinen, maar ook al in JEremia klinkt als ene oproep aan de overheid.

[10] Maar het probleem van de christelijke overheid is de vraag of vroomheid en de doodstraf samen gaan. Er staat in de Wet dat er niet gedood mag worden. Maar omdat de overheid het zwaard van God heeft gekregen is een doodstraf een terechte straf, is het de wraak van God uitoefenen door de overheid. Dit wordt ook gedemonstreerd door Mozes, David en Salomo. De goddelozen moeten verdreven worden uit de stad van God. Goddelozen en schuldigen niet vervolgen is geen juiste houding en niet juist optreden. Desondanks moet er wel een balans gezocht worden tussen buitensporige wreed en mild optreden van een vorst.

[11] Overheden hebben de macht om de rust en vrede te bewaren en mogen dus mensen vervolgen den straffen die door rebellie een bedreiging vormen voor de rust en vrede. Zo is ook een oorlog gerechtvaardigd. De vorsten dragen wapens om de rust en vrede in hun eigen gebied te handhaven, maar ook om in oorlog te verdedigen als ze worden aangevallen.

Morgen lezen we boek IV.20.12 - IV.20.18

11-06; Boek III.6.2 - III.7.2

Hoe moet men christelijk leven? [3]Allereerst is het niet alleen leven als gerechtvaardigd in Christus, maar ook naar Zijn voorbeeld, het is de uitdrukking van hoe God ons wilt maken. Het is ook gek om de gerechtigheid van Christus niet te beantwoorden met het volgen van Zijn voorbeeld, dit is zelfs ondankbaarheid. Het christelijk leven is bestemd voor de hemel, onsterfelijkheid en onverderfelijkheid, daartoe moeten we ons nu al in bewaren.


[4]Als je echte kennis van Christus hebt, dan wordt dit zichtbaar in het afleggen van de oude mens en de begeertes. Anders mag je jezelf geen christen nomen. De leer is namelijk niet alleen in woorden, maar van het leven, omdat christendom allereerst zetelt in de genegenheden van het hart. Het kan niet zonder vrucht blijven.

[5] Calvijn wil niet alleen de volmaakte mensen christenen noemen, dan zou niemand zo mogen heten, maar hij wil wel dat dit het doel is van iedere christen. Niet dat mensen naar eigen voorkeuren zaken uit de Bijbel aannemen. God wil oprechtheid. Dit loop je niet fluitend in je dagelijks leven, maar Calvijn vind het al wat dat je kruipend naar voren komt hierin. 

[1]De Wet is door God gegeven om het leven naar in te richten, maar God heeft nog meer gezegd. Het lichaam als een offer voor God, zo dien je God zoals Hij wil, dat betekent dat alles wat je zegt, denkt, doet of denkt, God moet eren, daarvoor ben je heilig. We zijn niet meer van onszelf, maar van God. Dit alles wordt door de vernieuwing van het gemoed genoemd(Ef. 4:23) en is de eerste stap om gericht te worden op de wil van God. In plaats van de menselijke rede op de hoogste plaats, met deze zich schikken onder de Heilige Geest.

[2] Zo moeten we alles van God zoeken en onze eigen hebzucht en machtszucht laten varen. Het moet een christen voor ogen staan dat hij met God te doen heeft in zijn leven. Filosofen hebben de deugd getypeerd als iets dat om zichzelf moet worden nagestreefd, maar het is duidelijk dat ook hen dit niet lukte, God schept hier geen behagen in. ER schuilt, volgens een oud spreekwoord, een wereld van ongerechtigheden in de ziel van een mens. Daar kan je je alleen door middel van zelfverloochening en zich op God richten vanaf komen.

Morgen lezen we boek III.7.3 - III.7.7

Lees deze en andere posts terug op lectiocalvini.blogspot.com