23-04; Boek II.13.2 - II.13.4

Eigenlijk zijn de meeste mensen bezig met teksten te verdraien die Calvijn al naar voren heeft gehaald. Marcion geeft een uitleg die niet volgt uit de tekst door te zeggen dat Jezus een schijnlichaam had. Manicheeërs snijden zich in de vingers door te stellen dat Jezus een hemelse wezensgesteldheid had bij de tekst waarin Jezus juist menselijk wordt genoemd zodat wij ook de opstanding hebben. De termen mensenzoon en kind van Adam laten ook zien dat Jezus compleet mens was, het wordt alleen maar mooier als we zien dat Ps. 8 op Christus toe te passen is. Ze doen wat moeilijk dat als Jezus ons Zijn broeders noemt, er ook ongelovigen broeders van Christus worden, maar niet het vlees alleen brengt de broederband. Eerstgeborene slaat niet op het tijdstip, maar op de uitmuntendheid van de geboorte.

Ook zijn de marcionieten bezig de duidelijke teksten uit de Bijbel te verdraaien. Vrouwen zouden geen zaad hebben en dus is Christus geen afstammeling van David. Dit heeft te maken met de stand van medische kennis van toen. Maar Calvijn vindt de term zaad van vrouw niet onterecht. Het gaat erom dat Jezus uit Maria geboren is en het is een algemeen bekende zaak dat Maria aan Jozef verwant was.

Er is nog een zaak dat sommige mensen het oneervol vinden dat Jezus mens is geworden, dan zou Jezus ook tot de regel van de zonde, die alle mensen treft, behoren. Maar Jezus is vrij van zonden, niet alleen omdat Hij zonder 'slaap' is verwekt, maar omdat Hij geheiligd is door de Geest en zo verwekt is zoal dat voor de val gebeurde. Seks is namelijk niet in zichzelf onrein of volkomen, maar alleen voor wat de gevolgen van de zondeval zijn. Daarom is het logisch dat Jezus uitgezonderd is voor het bederf dat andere mensen wel hebben.

Morgen lezen we boek II.14.1 - II.14.4

22-04; Boek II.12.6 - II.13.1

Andreas Osiander heeft gezegd dat de mens naar het beeld van de komende Christus is geschapen, daarom zou Christus ook gekomen zijn als de mens niet gevallen was in zonde. Dat is geforceerd en onnozel, vindt Calvijn. Het beeld van God zit in datgene wat ons onderscheid van andere levende wezens, en Jezus is ook het beeld voor de engelen.

Calvijn analyseert de redenaties van Osiander en geeft commentaar. Osiander is bang dat Christus niet meer bijzonder is als Hij als eerste mens zou zijn geschapen in plaats van Adam. Dan zou hij naar het beeld van Adam geschapen zijn. Calvijn pareert dit met de gelijkheid van Jezus behalve de zonde.
Als de mens niet was gevallen in zonde zou Adam geschapen zijn naar het beeld van zichzelf als Christus niet zou komen naar de aarde. Maar Calvijn benadrukt dat Christus het hoofd over alles is en de eerste plaats inneemt, dus dat dan in het mens het beeld van God nog steeds zou schitteren. Daarmee wordt voorkomen dat Christus ook alleen het hoofd van de engelen is naar zijn menselijkheid.
Christus is het zuivere begin van alles en Christus is mens geworden om als Verlosser op te treden.
Ook zou de kerk niet zonder Hoofd gebleven zijn als Christus niet was gekomen. Christus is krachtig genoeg om door de Geest te regeren.

Osiander maakt daarna nog een argument met een profetie op een plaats die geen profetie is. Gen. 2:23 gaat over huwelijkstrouw, niet de mystieke vereniging tussen de kerk en Christus.

In een nieuw hoofdstuk gaat Calvijn laten zien dat Christus echt mens was. Marconieten en Manicheeërs gaan in tegen de bijbel die zeggen dat de belofte van zegen niet aan een hemels lichaam of een schijngestalte is beloofd, maar aan het zaad van Abraham. Ook maakt de Bijbel duidelijk door geslachtsregisters dat Jezus echt mens was, samen met andere rechtstreekse verklaringen van zijn mens-zijn. Ook moesten onze zonden in menselijk vlees verzoend worden.

Morgen lezen we boek II.13.2 - II.13.4