07-10; Boek IV.10.9 - IV.10.15

Even een dagje verlaat, ik laat het lekker uitlopen, druk met studie en catecheet zijn 's avonds.

[9] Met het onderscheid tussen de gewetens moeten we dus kijken welke roomse inzettingen niet heilig en heilzaam zijn. Calvijn gaat de ceremonies en rituelen lang, maar ook de kerkelijke tucht. De auteurs vragen daar in zekere zin zelf om als ze verkl;aren dat hun inzettingen de kern van de dienst van God is. En we moeten de kerkgangers en hun geweten niet weer vastleggen aan slavendienst.

[10] Net als de farizeeërs worden er geboden krachteloos gemaakt door menselijke inzettingen. De biecht overslaan voor een jaar is zondiger dan een jaar lang zondigen. Zo zijn er meer inzettingen waarin het meer lijkt te gaan om hun eer dan om de eer van God.

[11] Vleselijke mensen zullen denken dat de kerk in verval is geraakt als zulke praktijken verwijderd worden, maar Calvijn wil niet dat mensen onder regeltjes bedolven worden of weer onder de schaduwen van de Wet worden geplaatst. Mensen vinden hun tradities heel wijs omdat het een beroep doet op hun ijdelheid. Maar Paulus leert te wantrouwen wat menselijke inzettingen, zeker als ze aangenaam voor het vlees lijken.

[12] Wie de roomse ceremoniën onderzoekt komt erachter dat ze misschien wel mooi of goed gevonden kunnen worden, maar het zijn onbenulligheden en bedrog. Het is na-aperij van de de riten uit de Wet van Mozes en een samenraapsel, dat wil verbazen, maar niks leren.

[13] Zo'n stapel van tradities is niet meer te dragen voor de christelijke Kerk. Augustinus zou van de tijd van Calvijn schrikken van al de slavernij. De gekke regels heeft Calvijn terug gevonden in de ontmaskering van Paulus(Kol. 2:20).

[14] Calvijn zegt dat de roomse ceremoniën Christus half begraven, in plaats van Hem laten zien en van Hem leren. De ceremoniën is de oude taal van het oude volk, kindertaal dat in schaduwen dingen afbeeldt. Calvijn is niet tegen ceremoniën, als ze Jezus maar laten zien. Daarom moeten er maar een paar ceremoniën zijn die duidelijk zijn en ook passend bij de waardigheid.

[15]De uitgedachte ceremoniën zijn geen verdienstelijke werken, zoals sommige roomsen denken. God wil gehoorzaamheid. Het is ook bijzonder dat de onbegrepen ceremoniën zoveel waarde wordt toegekend. Ook zijn er ook veel ceremoniën uitgedacht om geld te verdienen. Daarom moeten ze afgeschaft worden, om godslasterlijke koophandel in de kerk te voorkomen.

Morgen lezen we boek IV.1016 - IV.10.21

Lees deze en andere posts terug op lectiocalvini.blogspot.com

30-09; Boek IV.8.13 - IV.9.3

[13] De voorstanders van de Roomse kerk beweren dat de Kerk wordt bestuurd door Gods Geest en dat daarom alles wat ze ook maar zegt moet worden gezien als Gods uitspraken. De Kerk kan immers niet dwalen. Calvijn vindt ook dat de Kerk niet kan dwalen in zaken die nodig zijn voor onze zaligheid. MAar dan juist omdat ze afziet van eigen wijsheid en zich door het Woord en dus door de Geest hierin laat leiden. De Roomsen leggen het gezag buiten het Woord, de reformatoren leggen het gezag vast aan het Woord en willen niet dat het daarvan losgemaakt wordt. De Kerk moet niet meer willen weten dan Christus heeft gesproken, we moeten niet meer van de Heilige Geest verwachten dan dat Hij ons verstand verlicht om te begrijpen dat de leer van Jezus waarheid is. Met Chrysostomus wantrouwt Calvijn alles wat mensen naast het Evangelie stellen en onder de naam Geest schuiven. De Geest is met een onlosmaakbare band verbonden aan het Woord.

[14] De tegenstanders beroepen zich op dat de discipelen nog veel moesten leren van de Geest(!oh. 16:12). Daardoor moest de Schrift aangevuld worden. Alsof de discipelen nog steeds onnozel waren toen ze de leer op schrift stelden. Maar dan nog is het vervuld in de geschriften van de apostelen.

[15] Mensen moeten zich schikken naar de uitspraken van de Kerk voor zover deze overeen stemt met het Woord. Mensen mogen geen nieuwe leren erbij verzinnen, dat zou ook gevaarlijk zijn.

[16] Enkele voorbeelden om de Roomse praktijk te ondersteunen weerspreekt Calvijn. De kinderdoop is deels op het besluit van de Kerk, maar niet alleen, dat zou wel heel miserabel zijn.
Het eenswezen zijn met van de Zoon met de Vader staat niet letterlijk in de Bijbel, maar is wel bedoeld in de Bijbel zodat de leeruitspraak niet afhankelijk is van een uitspraak van het Concilie van Nicea. Het is ook gefundeerd in het Woord.

[1] Alles wat Calvijns tegenstanders over de Kerk zeggen wordt direct op concilies toegepast als vertegenwoordiging van de Kerk. Calvijn lijkt onbuigzaam om concilies te erkennen, maar dit ligt anders. Calvijn respecteert concilies, maar in zoverre ze worden voorgezeten door Christus in de beraadslaging door Woord en Geest. Ten tweede is Calvijn ervan overtuigd dat de concilies zijn zaak steunen, desondanks hij dus minder aan concilies hecht dan zijn tegenstanders.

[2] Desondanks het meer over kleinere bijeenkomsten gaat, ligt de Bijbelse basis voor concilies in Matth. 18:20(Waar twee of drie in Mijn naam bij elkaar zijn...). Het laat ook zien dat een concilie pas een concilie is als deze vergaderd in Christus' Naam. Mensen die buiten het woord om zelf dingen verzinnen zijn ongetwijfeld niet in Christus' Naam vergaderd en vallen niet onder de belofte, ze spannen tegen Christus samen. De tekst is dus een kenmerk voor een waar en een vals concilie.

[3] In de Bijbel wordt ook vaak gesproken dat de Kerk blind is en dingen niet ziet aankomen, zoals in Jesaja. Priesters en profeten spreken leugens, sterker nog, God verblindt soms priesters en profeten. Dit is voornamelijk te lezen in de profetische Bijbelboeken.

Morgen lezen we boek IV.9.4 - IV.9.11

Lees deze en andere posts terug op lectiocalvini.blogspot.com